Op zondag 29 mei stond er een speciale wandeling op het programma. Het was de wandeling die uitgestippeld werd door Bart Bertels. Hij heeft echter nooit de kans gehad om ons te leiden want hij overleed de dag voordat de eigenlijke wandeling zou moeten doorgegaan zijn.
Met Bart in ons achterhoofd trokken we naar Kortenaken. Dat is een gemeente verscholen in het Hagelands heuvellandschap. Daar spraken we af in café « Oud Cortenaeken ». Dit cafeetje liep aardig vol want we waren met maar liefst 34 wandelaars. Dit kwam ook omdat er een aantal familieleden van Bart hun wandelschoenen aangetrokken hadden om hun broer, schoonbroer, nonkel, neef te herdenken.
Na de innelijke zelf wat versterkt te hebben trokken we op pad. Zou Bart voor het stralende weer gezorgd hebben ? Het was een schitterende dag, geen wolkje aan de lucht. Het mooie weer liet ons ook toe om te genieten van de wijdse vergezichten die het glooiiende landschap ons bracht.
We ontdekten dat het in Kortenaken rustig leven is zonder veel industrie maar met overwegend veel natuur. De wandeling leidde ons door vele boomgaarden en langs verschillende weiden en akkers. Paarden en koeien begroetten ons vriendelijk. Of knikten ze alleen maar om die vervelende vliegen te verjagen ?
De knorrende maag deed ons vermoeden dat het bijna middag was. We zagen de dorpskern van Geetbets dichterbij komen. En het was daar dat we het bezoekersaantal van een klein cafeetje drastisch de hoogte injoegen door er met z’n allen binnen te vallen om onze boterhammetjes op te eten.
Met een gevulde maag trotseerden we weer de zon om deze speciale wandeling verder te zetten. Na een tijdje stappen door een oude trambedding dook de hele groep het hoge gras in. Het leek wel alsof er een kudde koeien ontsnapt was ! Dit verrassend weggetje bracht ons naar een prachtige plek : het kasteel van Geetbets. Net alsof we in een sprookje terecht kwamen. Jammer dat we er niet lang mochten blijven. De weg leidde ons nog langs een uitgestrekt aardbeienveld. Hoe verleidelijk was het niet om er eentje te proeven ? Toch maar niet, tijd om verder te marcheren. En dat deden we nog een hele tijd. Want Bart heeft ons wel op de proef gesteld. Hij schotelde ons een wandeling van 22 km voor. Een wandeling die bracht waar Bart voor stond : natuur en rust.
Over rust gesproken : we kwamen aan het laatste rechte stuk. Een weg die recht het dorp in duikelde en die stopte aan een zalig terras. Tijd voor een welverdiend drankje. Santé Bart en bedankt de aangename wandeling…
Wim Van Schepdael